Czy chcecie okazywać sobie coraz głębszy szacunek i żyć w doskonałej wierności małżeńskiej? Chcemy!
Czy chcecie wspierać się wzajemnie w troskach i radościach, w zdrowiu i chorobie służąc sobie z serca i modląc się za siebie aż do końca waszego życia? Chcemy!
Bóg wszechmogący od którego pochodzą nasze dobre pragnienia niech umocni waszą wolę i wspiera was swoja łaską abyście wiernie wypełniali św. ślubowanie - dzisiaj ponowione i zasłużyli na życie wieczne. Amen.

Wszechmogący Boże, Ojcze wszystkich ludzi, za pośrednictwem Świętej Rodziny z Nazaretu spraw, by miłość tych małżonków odnawiała się i umacniała wciąż łaską sakramentu małżeństwa, by była mocniejsza od wszelkich słabości i kryzysów. Strzeż tej wspólnoty rodzinnej i zachowaj w niej miłość, wierność, radość i pokój. Uczyń tę rodzinę ogniskiem wiary, ofiarnej miłości, głębokiej modlitwy. Odwróć od nich grożące im niebezpieczeństwa. Dziękujemy Ci za szczęście, które przepełnia ich serca i za wszelkie dobro, którego doświadczają każdego dnia. Zachowaj ich na zawsze w Twojej miłości. Prosimy Cię o to przez Chrystusa Pana Naszego. Amen.

Zobacz: galerię zdjęć

Moi drodzy, tymi radosnymi słowami anioła już od ponad 2 tysięcy lat pozdrawiamy siebie nawzajem w tą dzisiejszą świętą noc Bożego Narodzenia. Ciasno robi się w naszym kościele, gdyż jako ta jedna wielka rodzina, jako wspólnota parafialna gromadzimy się aby wspólnie przeżywać radość Bożego Narodzenia. Stajemy bowiem dzisiaj przed jedną z najpiękniejszych ale też najtrudniejszych do zrozumienia ludzkim rozumem prawd wiary – przed prawdą o Wcieleniu Bożego Syna. W tą wyjątkową i szczególną, w tą cichą i świętą noc gromadzimy się dzisiaj, aby tak jak pasterze oddać cześć i hołd nowonarodzonemu Dziecięciu ...

Niech Wam Jezus Malusieńki zawsze błogosławi i do nieba prowadzi. Amen!

W piątek 19 grudnia 2014 r., w świetlicy przy Parafii Bożego Ciała, odbył się po raz pierwszy opłatek. Chrześcijański obrzęd wieczerzy wigilijnej tj. wprowadzenie do modlitwy, czytanie ewangelii wg św. Łukasza, wspólną modlitwę, poprowadziły starsze dzieci uczestniczące w zajęciach świetlicy. W wesołym gronie dzieci, ich rodzeństwa, ich rodziców, wolontariuszy i dusz­pas­te­rzy podzielono się opłatkiem, śpiewano kolędy. Podczas spotkania nie zabrakło świętego Mikołaja, który obdarował dzieci świątecznymi podarunkami. Dzieci odwzajemniały się Miko­ła­jowi recytacją Bożonarodzeniowych wierszyków i śpiewem kolęd. Duch świętowania zagościł w sercach wszystkich uczestników tego radosnego, spotkania.

wać. Moi drodzy, dzisiaj nie zaśpiewaliśmy całego „Akatystu” ku czci Bogarodzicy, on jest jeszcze bogatszy, więc jak się przyłożymy to w przyszłym roku będziemy mogli celebrować takie pełniejsze Nabożeństwo wigilii Niepokalanego Poczęcia, ale Bogu dzięki i za to.  Myślę że też i Matce Bożej sprawiliśmy radość tą na­szą wieczorną modlitwą. Niech Maryja czuwa nad nami, niech nam uprasza obfitość Bożego błogos­ła­wień­stwa.

Módlmy się za Ks. Dariusza o dary Ducha Świętego, zdrowie i siły na jego owocną posługę kapłańską.

W imieniu całej wspólnoty parafialnej bardzo dziękuję wszystkim braciom z II roku, na czele z „Jego Ekscelencją”. Patrzę że bardzo pasuje mu ten strój, kto wie jak Pan Bóg poprowadzi go w życiu. Obie­cu­jemy wam bracia też naszą pamięć w mod­lit­wie abyście mogli wiernie i wytrwale realizować powołanie idąc śladami świętego Stanisława Kostki. Dziękujemy z całego serca za to, że dzisiaj chcieliście się z nami podzielić owocem waszej pracy twórczej, waszymi talentami. Niech Pan Bóg nam wszystkim dopomaga. Zwróćmy się przez wstawiennictwo świętego Stanisława Kostki o Boże błogosławieństwo. Święty Stanisławie Kostko módl się za nami ...

Bo żeby przez całe życie choć jedna osoba przyszła i mi powiedziała „dziewczynko masz ogon”, może bym opluła, drugą bym zwyzywała, ale gdyby przyszła piąta może bym chociaż obejrzała się i sprawdziła czy ten ogon może jest. Nikt mnie nie zaczepił, mimo tego że ja nie kryłam się, że rzucam uroki, że wróżę z kart, że chodzę do wróżek, że czytam horoskopy chociażby, gdzie jest to grzech ciężki przeciw 1 przykazaniu. Taka jedna informacja by mi wystarczyła ...

Zakończenie Misji.
Całym sercem dziękuję redemptorystowskiej ekipie ewangelizacyjnej O. Jackowi, O. Krzysztofowi oraz świeckim misjonarkom Najświętszego Odkupiciela - Ani i Joli, którzy przez cały tydzień służyli nam głoszeniem słowa Bożego prowadzeniem modlitwy, aby jubileusz 25-lecia utworzenia naszej parafii zaowocował duchową odnową. Dziękuję księżom spowiednikom z sąsiednich parafii za posługę miłosierdzia. Dziękuję z całego serca za udział w czynnym przygotowaniu i przeżywaniu Misji Ewangelizacyjnych – animatorom, którzy zapraszali wszystkich na Misje, za wykonanie krzyży pamiątkowych, lektorom, ministrantom, scholi i zespołowi za oprawę liturgiczną, za dary żywnościowe, za ofiary składana podczas nabożeństw misyjnych i za wszelką życzliwość i pomoc.

W niedzielę, 19 października sakrament chrztu przyjęła Julia Jastrzębska. Niech Julii i jej rodzicom towarzyszy Boża opieka.

„Julio stałaś się nowym stworzeniem, przyoblekłaś się w Chrystusa, dlatego otrzymujesz białą szatę. Niech Twoi bliscy słowem i przykładem pomagają ci zachować godność dziecka Bożego nieskalaną aż po życie wieczne”. Amen.
„Podtrzymywanie tego światła powierza się wam, rodzice i chrzestni, aby wasze dziecko, oświecone przez Chrystusa, postępowało zawsze jak dziecko światłości, a trwając w wierze, mogło wyjść na spotkanie przychodzącego Pana razem z wszystkimi Świętymi w niebie”.

Niech św. Stanisław Kostka, młody człowiek, który odważnie szedł drogą Bożych przykazań i dla Chrystusa potrafił wyrzec się bardzo konkretnych korzyści majątkowych, narazić się nawet własnym rodzicom, niech nas wspiera, abyśmy dzisiaj byli odważnymi wyznawcami Chrystusa Pana, abyśmy umieli stracić dla Chrystusa może nawet wiele aby zyskać radość życia wiecznego, aby zyskać radość wierności na co dzień, radość czytelnego świadectwa wobec świata.

Witamy w naszej wspólnocie Ks. Macieja Przygodę, który od czwartku rozpoczął posługę wikariusza w naszej parafii. Ksiądz Maciej pochodzi z Ostrowi Mazowieckiej, ukończył łomżyńskie Wyższe Seminarium Duchowne, został wyświecony na kapłana, a ostatnio posługiwał w parafii Najświętszego Serca Jezusowego w Małkini.

Życzymy Księdzu Maciejowi wiele radości i Bożego błogos­ła­wieństwa w kapłańskiej posłudze w naszej parafii.

Decyzją Biskupa Łomżyńskiego, z dniem 28 sierpnia 2014 r. Ksiądz Dariusz Krajewski zakończył swoją czteroletnią posługę wikariusza w naszej parafii, aby kontynuować posługę kapłańską w Zambrowie w parafii Ducha Świętego.

W imieniu całej wspólnoty pragnę złożyć Księdzu Dariuszowi serdeczne podziękowanie. Dziękuję szczególnie w imieniu licznej grupy chorych, których Ks. Dariusz odwiedzał z posługą, dzię­ku­ję za pracę z rodzinami Domowego Kościoła, z ministrantami, oraz za wszystko, czym ubogacał naszą wspólnotę.

Jeśli patrzymy dziś na Maryję, to Ona jest pierwszym owocem odkupionej ludzkości, i możemy być pewni, że skoro Ona została z duszą i ciałem wzięta to wszyscy, którzy sprzeciwiają się Chrystusowi będą kiedyś leżeć u jego stup, a ci którzy Chrystu­so­wi zaufali, którzy zmagają się ze złem i w swojej duszy, w swoim sercu i wokół siebie mają odwagę przyznawać się do Chrystusa, już teraz uczestniczą w jego zwycięstwie, już teraz napełniają ten świat Bożą obecnością i Bożym błogosławieństwem ...

Dziękuję Pani Marii Dramińskiej, za ubogacenie naszej celebracji wykonaniem misterium „Maryja Królowa Polski”. Po Mszy św. można będzie nabyć płyty z pieśniami w wykonaniu Pani Marii oraz broszurę mistyczki Cataliny Rivas o Mszy św.

29 czerwca 2014 r. neoprezbiter, ksiądz Adam Hryc, o godz. 12.00 odprawił Mszę św. Prymicyjną, a na zakończenie każdej Mszy św. udzielał nam swego prymicyjnego błogosławieństwa. My zaś życzymy Ks. Adamowi mocy Ducha Świętego na całe kapłańskie życie i posługiwanie.

Chciałbym powiedzieć, że ksiądz biskup Janusz Stepnowski zdecydował, aby ks. Adam pierwsze dwa miesiące swojej kapłańskiej posługi spędził w naszej parafii. Będzie więc nam służył przez wakacje kiedy nasi księża będą zaangażowani w różne wydarzenia religijne.

W imieniu Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża, z Ośrodka Szkolno-Wychowawczego dla niewidomych w Laskach dziękuję wszystkim, którzy wsparli prowadzone przez Siostry dzieło opieki i kształcenia osób niewidomych. Zebrano na ten cel 3720,05 zł.

We czwartek, 19 czerwca, obchodziliśmy uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Jest to uroczystość patronalna i odpust w naszej parafii. Dziękowaliśmy Bogu za dar Eucharystii, prosiliśmy Chrystusa o błogosławieństwo i pokój dla Kościoła powszechnego, naszych rodzin, naszej parafii i Oj­czyzny. Uczestnictwo w procesji eucharystycznej było naszym publicznym wyznaniem wiary w rzeczywistą obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie.

Jedność z Chrystusem i jedność ze zgromadzonym Kościołem. Eucharystia to jeden chleb, jedno wino, jedno ciało i jedna krew Chrystusa. Eucharystia to sakrament jedności. Eucharystia to nie prywatna sprawa księdza, jakiejś wąskiej grupy osób, przyjaciół, znajomych czy osób o wspólnych zainteresowa­niach.

Eucharystia to sprawa publiczna, każdego z nas i wszystkich razem. To modlitwa, która ogarnia i angażuje. Przynajmniej powinna angażować wszystkich ludzi, każdego z nas. Przecież na Mszy św. nie ma podziałów. Wszyscy razem gromadzimy się jako jedna wspólnota. Obok siebie bogaty i biedniejszy, bardziej i mniej wykształcony, rządzący i ten którym się rządzi. Można by powiedzieć, że w jednej kościelnej ławce siadają obok siebie wielki święty asceta oraz nawrócona jawnogrzesznica. To jest właśnie Eucharystia, która gromadzi, przekracza granice, prowadzi ludzi ku nowej jedności. Każda Eucharystia chociaż by była sprawowana w najmniejszym kościele, w najmniejszej kaplicy świata - jest Eucharystią sprawowaną na wielkim ołtarzu świata.

Dlatego eucharystyczny wymiar jedności ma znaleźć odzwierciedlenie w naszym życiu, w naszych konkretnych postawach. Dla chrześcijanina nie liczy się interes prywatny. Nie liczy się to co zaspokoi jedynie zachcianki jednej grupy społecznej ale liczy się dobro wspólne. Liczy się równość, która dla każdego jest gwarantem rozwoju właściwego człowieczeństwa, która dla każdego jest gwarantem godnego życia.

Drogi księże Tomaszu, w imieniu wzruszonych i szczęśliwych rodziców tu zebranych, pragniemy serdecznie podziękować księdzu za przygotowanie naszych dzieci do Pierwszej Komunii św. Wiemy, że nie było łatwo, a jednak dotarliśmy dzięki tobie i z tobą do mety. Mety jaką jest Jezus Chrystus w hostii ukryty i po raz pierwszy przyjęty w Komunii św. przez nasze dzieci.  (rodzice)

Jest to moment szczególny dla nas wszystkich. Dzisiejsza uroczystość pomogła nam zrozumieć jak wiele zawdzięczamy Kościołowi, który od momentu narodzin naszych dzieci wspiera nas pomocą w ich wychowaniu poprzez modlitwę i Słowo Boże. Drogi księże Tomaszu, za uśmiech, pomoc, cierpliwość i opanowanie podczas prób niech Bóg ci błogosławi. Szczęść Boże.  (rodzice)

Całym sercem dołączam się do tych słów wypowiedzianych przez przedstawicieli rodziców i również od siebie dziękuję ks. Tomkowi za jego oddanie najmłodszym naszym parafianom, szczególnie w tym przygotowaniu ich do pełnego uczestnictwa w eucharystii, do przyjęcia Pierwszej Komunii św. Drodzy, w tym słowie rodziców padły słowa o mecie, ja myślę że to tylko w takim przejściowym znaczeniu, dlatego że tak naprawdę przyjęcie Komunii św. przez te dzieci to jest tylko pewien etap w ich życiu. Teraz rodzice z jeszcze większą gorliwością zobowiązani są aby czuwać nad miejscem, obecnością Chrystusa w sercach swoich dzieci. To czuwanie wyraża się przede wszystkim w świadectwie waszego życia. Drodzy rodzice, chciałbym żebyście dzisiaj odnowili tę pamięć waszych rodzicielskich zobowiązań wypowiedzianych w dniu chrztu św. a dzisiaj uroczyście potwierdzonych. Niech przykład waszej gorliwości, waszej dojrzałej wiary, waszego zaangażowania w życie Kościoła pomoże tym dzieciom w dalszym wzrastaniu w wierze. Kochane dzieci, to wielkie radosne święto. Chrystus cieszy się bardziej niż wszyscy my tu razem zgromadzeni. Pragnieniem Serca Jezusowego jest aby zawsze w waszych serduszkach było miejsce dla Niego. Aby wasze serca zawsze były otwarte dla Pana Jezusa, nie tylko od święta, ale każdego dnia, aby On zawsze mógł do was przychodzić, by mógł oczyszczać i umacniać was i prowadzić, abyście mogły wzrastać w mądrości, łasce u Boga i u ludzi.

Wspierajmy bierzmowanych naszą modlitwą, aby przyjęty sakrament przynosił w ich życiu owoce dojrzałości chrześcijańskiej i aby wzrastali w wierze. Dziękuję rodzicom bierzmowanej młodzieży za ofiarę na ufundowanie nowego obrazu Jezusa Miłosiernego do bocznego ołtarza. Zapraszam bierzmowanych do włączenia się w formację oazową oraz do służby liturgicznej. Dobrą okazją do dalszego wzrastania w wierze będą rekolekcje wakacyjne.

Przypomnijmy kochani kilka ważnych nauk jakie nam przekazał podczas swego przełomowego pontyfikatu św. Jan Paweł II. Pamiętamy poruszający apel z pierwszych dni pontyfikatu: „Otwórzcie drzwi Chrystusowi, nie lękajcie się, nie bójcie się przyjąć Ch